Secret Garden / சீக்ரெட் கார்டன் – எபிசோட் 12 விளக்கம் தமிழில்

.

[ Secret Garden ] அத்தியாயம் 12

சீக்ரெட் கார்டன் [ Secret Garden ] அத்தியாயம் 12 – சுருக்கம்

ஜூ-வோன் மற்றும் ரா-இம் இருவரும் தங்களுடைய காதலைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த நேரத்தில், ஜூ-வோன் தன்னை மிகவும் தியாக மனப்பான்மை கொண்டவனாகக் காட்டிக் கொண்டு, “நான் தான் குட்டி தேவதை போல இருப்பேன்” என்று பெருமையாகக் கூறினான். ரா-இம்முடன் இருக்க வேண்டுமென்றால், தன்னுடைய பல விஷயங்களை இழக்கத் தயாராக இருப்பதாகவும், அதற்காக அவன் தன்னைப் புகழ்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

ஆனால், ஜூ-வோனின் பேச்சில் காதலை விட அவனுடைய அகங்காரமே அதிகமாக இருந்தது. வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற ஆசையில், தன்னை வெற்றிப் பாதைக்கு அழைத்துச் சென்ற குதிரையையே கொன்று விடும் மனிதனைப் போல அவன் நடந்து கொள்கிறான் என்பதை ரா-இம் உணர்ந்தாள். பெரிய தியாகம் செய்கிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டாலும், அந்தத் தியாகத்தைப் பற்றிய பெருமையே அவனுக்கு முக்கியமாக இருந்தது.

ஜூ-வோனின் இந்தப் பேச்சைக் கேட்ட ரா-இம் சிரித்தபடியே, “உன்னுடைய கதையில் எப்படிப் பார்த்தாலும் நம்மில் ஒருவர் மறைந்து போக வேண்டியதுதானே? நீ என்னை இவ்வளவு நேசிக்கிறாய் என்றால், என்னுடன் இருக்கும் எதிர்காலம் ஏன் குமிழிகளைப் போல மறைந்து போக வேண்டும்?” என்று கேட்டாள்.

ரா-இம்மின் கேள்வியால் ஜூ-வோன் ஒரு கணம் அமைதியாகிவிட்டான். காதல் என்பது வெறும் தியாகம் செய்வது மட்டுமல்ல, இருவரும் ஒன்றாக வாழும் எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதும்தான் என்பதை அவள் அவனுக்குப் புரிய வைக்க முயன்றாள்.

அவர்களுக்குள் நடந்த இந்த உரையாடல், காதலில் அடிக்கடி எழும் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை வெளிப்படுத்தியது. ஒருவரை நேசிப்பது என்றால், அவருக்காக எல்லாவற்றையும் இழப்பதா, அல்லது இருவரும் இணைந்து மகிழ்ச்சியாக வாழக்கூடிய வழியைக் கண்டுபிடிப்பதா என்பதுதான் அந்தக் கேள்வி.

ஜூ-வோன் மற்றும் ரா-இம் இருவரும் தங்களுடைய காதலின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி தீவிரமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த உரையாடலின் போது, ஜூ-வோன் ஒரு கசப்பான உண்மையை ஒப்புக்கொண்டான். அவர்களுடைய காதல் இறுதியில் ஒன்றாக முடியாது என்பதுதான் அவர்களுடைய உண்மை நிலை என்று அவன் கூறினான்.

தன்னுடைய திருமணம் என்பது வெறும் தனிப்பட்ட விஷயம் அல்ல; அது தன்னுடைய குடும்பம், தொழில் மற்றும் சமூக அந்தஸ்துடன் தொடர்புடையது என்றும் அவன் விளக்கினான். பிறகு, ஒரு கற்பனைக் காட்சியை அவன் ரா-இம்மிடம் முன்வைத்தான். “நான் எல்லாவற்றையும் உனக்காக விட்டுவிட்டு, நாம் இருவரும் ஒரு சிறிய வீட்டில் எங்கோ சென்று வாழ்ந்தால் என்ன ஆகும்? ஆரம்பத்தில் நாம் மகிழ்ச்சியாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்த மகிழ்ச்சி எவ்வளவு நாள் நீடிக்கும்? நான் இழந்தவற்றை நினைத்து நீ குற்ற உணர்வுடன் வாழ வேண்டி வராதா? ஒருநாள் அதற்காக நான் உன்னை வெறுக்க மாட்டேன் என்று எனக்கே நம்பிக்கை இல்லை. உனக்கு அந்த நம்பிக்கை இருக்கிறதா?” என்று அவன் கேட்டான்.

ஜூ-வோனின் வார்த்தைகளில் இருந்த உண்மையை ரா-இம் புரிந்து கொண்டாள். இருப்பினும், அவன் சொன்னவை அவளுடைய மனதை மாற்றவில்லை. அமைதியாக அவள், “நீ சொல்வது எல்லாமே சரிதான். ஆனால், முடிவு இல்லாத ஒரு காதலை எந்தப் பெண் விரும்புவாள்? ஆரம்பத்திலேயே அதன் முடிவு சோகமாக இருக்கும் என்று தெரிந்தும், எந்தப் பெண்ணும் அந்தக் காதலை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டாள். அதனால்தான் நம்முடைய உறவு வெற்றி பெறாது. நம்மிடம் எந்தத் தீர்வும் இல்லை,” என்று கூறினாள்.

ஆனால் ஜூ-வோன் அதற்கு உடன்படவில்லை. “தீர்வு இருக்கிறது,” என்று அவன் வலியுறுத்தினான். எல்லாக் காதல்களும் திருமணத்தில் முடிவதில்லை என்பதால், அதைப் பற்றி இப்போது யோசித்து அவர்கள் காதலை விட்டுவிட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று அவன் கூறினான்.

ஆனால் ரா-இம்மின் பார்வை வேறுபட்டிருந்தது. அவளுக்குப் காதல் என்பது வெறும் இன்றைய மகிழ்ச்சியை மட்டுமல்ல; அது எதிர்கால நம்பிக்கையையும் உள்ளடக்கியது. முடிவில் பிரிவுதான் காத்திருக்கிறது என்று தெரிந்தும், அந்தக் காதலைத் தொடங்குவது அவளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்றாக இருந்தது.

இவ்வாறு, இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் ஆழமாக நேசித்தாலும், வாழ்க்கையைப் பற்றிய அவர்களுடைய எண்ணங்களும் எதிர்காலக் கனவுகளும் வேறுபட்டிருந்ததால், அவர்களுடைய உறவு ஒரு முடிவில்லாத கேள்வியாகவே மாறியது.

ரா-இம், ஜூ-வோனிடம் கோபத்துடன், “நான் உன்னை விரும்பவில்லை. அதனால், உன்னுடைய தேவதைக் கதைகளையும் கற்பனைகளையும் என்னிடம் சொல்ல வேண்டாம்,” என்று திட்டவட்டமாகக் கூறினாள். ஆனால் ஜூ-வோன் அவளுடைய வார்த்தைகளை பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. மாறாக, அவளுடைய தலையை மெதுவாகத் தடவினான். அந்த ஒரு செயல் ரா-இம்மின் முகத்தில் இருந்த கோபத்தை ஒரு நொடி மாற்றியது.

அவளுடைய உண்மையான உணர்வுகளை மறைக்க முயற்சிக்கிறாள் என்று ஜூ-வோன் கூறினான். இருவருக்கும் இடையே ஈர்ப்பு இருப்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது என்றும், உண்மையாக யோசித்து அதற்குப் பிறகு பதில் சொல்லும்படியும் கூறிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பிச் சென்றான்.

அதே நேரத்தில், ஆ-யோங் மற்றும் செயலாளர் கிம் இருவரும் உணவகத்தில் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர். ஆ-யோங்கின் தனிப்பட்ட பழக்கவழக்கங்களைப் பற்றி ஜூ-வோன் ஏன் இவ்வளவு அக்கறை காட்டினார் என்பது அவர்களுக்குப் புரியவில்லை. குறிப்பாக, தனது முதலாளிக்கும் காதலிக்கும் இடையே ஏதோ ரகசியம் இருக்கிறதோ என்று நினைத்த செயலாளர் கிம் மிகவும் குழப்பமடைந்தார்.

வீட்டுக்குத் திரும்பிய ஆ-யோங், தன்னுடைய அறையில் இருந்த விளக்கைப் பார்த்தபடி, “ஜூ-வோன் இதில் ரகசியக் கேமரா வைத்திருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால், என்னைப் பற்றி அவனுக்கு இவ்வளவு விஷயங்கள் எப்படி தெரியும்?” என்று சந்தேகப்பட்டாள்.

அதைக் கேட்ட ரா-இம் அதிர்ச்சியடைந்தாள். முன்பே கவனமாக இருக்கும்படி எச்சரித்திருந்த போதிலும், ஆ-யோங் வழக்கம்போலவே நடந்து கொண்டாளா என்று அவள் கேட்டாள். ஆனால் ரா-இம் கொடுத்த எச்சரிக்கையின் உண்மையான அர்த்தம் ஆ-யோங்குக்குப் புரியாததால், அவள் எதையும் சந்தேகிக்காமல் தனது வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்திருந்தாள்.

இதற்கிடையில், ஜூ-வோனின் தாய் அவனுடைய வீட்டிற்கு வந்தார். அங்கு வேலைக்காரியிடம் வீட்டின் நிலைமைகளைப் பற்றி கேட்டறிந்தார். அப்போது, வீட்டில் இருந்த ஒரு வரைபடத்தைப் பார்த்த அவர், அதை ஜூ-வோன்தான் வரைந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார். மேலும், ஜூ-வோன் தனது உறவினரான ஓஸ்காவை “ஒப்பா” என்று அழைப்பானோ என்று கற்பனை செய்து கொண்டார்.

அவருடைய இந்த எண்ணம் அங்கிருந்தவர்களுக்கு சிரிப்பை ஏற்படுத்தியது. ஒருபுறம் ஜூ-வோனும் ரா-இம்மும் தங்களுடைய காதல் குழப்பத்தில் சிக்கித் தவித்துக் கொண்டிருக்க, மறுபுறம் அவர்களைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் தவறான புரிதல்களாலும் நகைச்சுவையான சம்பவங்களாலும் குழப்பமடைந்தனர்.

ஜூ-வோனின் தாய் அவனுடைய வீட்டிற்கு வந்தபோது, வீட்டுப் பணிப்பெண்ணிடம் மகனைப் பற்றிய பல விஷயங்களைக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டார். அப்போது, ஜூ-வோன் ஓஸ்காவின் படங்கள் இருந்த காலுறைகளை அணிவதும், தனக்குத்தானே பேசிக் கொள்வதும், மனநல மருத்துவரான ஜி-ஹியுன் அடிக்கடி வீட்டிற்கு வருவதுமாகப் பல விஷயங்கள் அவருக்குத் தெரியவந்தன. அவற்றில் எல்லாமே அவருக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தாலும், ஓஸ்காவின் காலுறைகளை ஜூ-வோன் அணிவது அவரை மிகவும் அதிர்ச்சியடையச் செய்தது.

அந்த நேரத்தில், வீட்டின் ஒரு மூலையில் ரா-இம் கொண்டு வந்திருந்த பழக்கூடை இருந்ததையும் அவர் கவனித்தார். அதை உடனடியாக வெளியே எறிந்துவிடும்படி பணிப்பெண்ணிடம் கட்டளையிட்டார். ஆனால், சரியான நேரத்தில் வீட்டிற்கு வந்த ஜூ-வோன், அந்தப் பழங்களை காப்பாற்றினான்.

பிறகு, ஜூ-வோனின் தாய் அவனிடம், “இந்த வீடு இன்னும் என்னுடையதுதான். நான் நினைத்தால் எந்த நேரத்திலும் உன்னை வெளியே அனுப்பிவிட முடியும். உன்னை வளர்ப்பதற்காக நான் சிறந்த அனைத்தையும் செய்தேன். அதற்கேற்றபடி நீ வாழ வேண்டும்,” என்று கடுமையாகக் கூறினார்.

அதோடு, அவள் ஒரு நிபந்தனையையும் விதித்தார். “நீ மீண்டும் பெண் பார்க்கச் செல்ல வேண்டும். இல்லையென்றால், கில் ரா-இம் வேறு நாட்டிற்கு அனுப்பப்படுவாள்,” என்று மிரட்டினார்.

தாயின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஜூ-வோன், வேறு வழியில்லாமல் பெண் பார்க்கச் செல்ல சம்மதித்தான்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒரு கலைக்கூடத்தில் புதிய பெண்ணைச் சந்திக்க ஜூ-வோன் சென்றான். அதே நேரத்தில், சியூல் ரா-இம்மையும் அங்கு வருமாறு அழைத்தாள். ரா-இம் வந்தபோது, சியூல் அமைதியாக, “ஜூ-வோன் இப்போதுதான் இங்கிருந்து சென்றான். எப்படியிருந்தாலும், அவன் என்னைப் போன்ற ஒருத்தியைத்தான் திருமணம் செய்து கொள்வான். அப்படியிருக்கும்போது, அந்தப் பெண் நானாக இருந்தால் நல்லது,” என்று கூறினாள்.

மேலும், ஜூ-வோனுக்கும் ரா-இம்முக்கும் இடையே உண்மையான காதல் இருப்பதைத் தான் புரிந்துகொண்டதாகவும், அதற்காக வருத்தப்படுவதாகவும் அவள் சொன்னாள். ஆனால், அவளுடைய பேச்சில் ஏற்கனவே ஜூ-வோனைத் திருமணம் செய்து கொள்ளப் போகிறாள் என்ற நம்பிக்கை தெரிந்தது.

இதையெல்லாம் கேட்ட ரா-இம் அமைதியாக இருந்தாள். ஒருபுறம் ஜூ-வோனின் குடும்பம் அவர்களுடைய காதலைப் பிரிக்க முயற்சி செய்துகொண்டிருந்தது; மறுபுறம், சியூலும் தனது எதிர்காலத்தை ஜூ-வோனுடன் இணைத்துப் பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தாள். இந்த சூழ்நிலையில், ரா-இம்மின் மனதில் பல கேள்விகளும் குழப்பங்களும் எழுந்தன.

சியூலைச் சந்தித்த ரா-இம், “நீ உண்மையில் காதலிப்பது ஓஸ்காவைத்தானே? அப்படியிருக்கும்போது, ஜூ-வோனைச் சுற்றி ஏன் இவ்வளவு விஷயங்களைச் செய்கிறாய்?” என்று நேரடியாகக் கேட்டாள்.

அதற்கு சியூல் அமைதியாக, ஆரம்பத்தில் தானும் ஓஸ்காவை மீண்டும் அடைவதற்காகத்தான் இந்த முயற்சிகளைத் தொடங்கியதாக ஒப்புக்கொண்டாள். ஆனால் இப்போது, ஓஸ்கா அவர்களுடைய பழைய காதலை முற்றிலும் மறந்துவிட்டான் என்று தான் நம்புவதாகவும், அதனால் அவனை எப்படியாவது காயப்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இருப்பதாகவும் கூறினாள்.

சியூலின் இந்தப் பதிலைக் கேட்ட ரா-இம் அதிர்ச்சியடைந்தாள். ஓஸ்காவை மறக்க முடியாமல், அவன் மீது இருக்கும் கோபத்தாலும் வேதனையாலும் சியூல் இப்படிச் செய்கிறாள் என்பதை அவள் புரிந்து கொண்டாள்.

பிறகு சியூல், “ஜூ-வோன் மீண்டும் பெண் பார்க்கச் செல்ல ஆரம்பித்துவிட்டான். அதனால், நானும் நீயும் அவனுடைய வாழ்க்கையில் இடம் பெறுவது மிகவும் கடினம். நாம் இருவரும் மிகவும் சிக்கலான ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டோம்,” என்று கூறினாள்.

இந்த உரையாடலுக்குப் பிறகு, ரா-இம் தனது கவனத்தை வேலையில் செலுத்த முடிவு செய்தாள். “டார்க் பிளட்” என்ற படத்திற்கான தேர்வு காணொளியைத் தயாரிப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்டாள். அந்த நாளில் ஜூ-வோன் பல முறை தொலைபேசியில் அழைத்தபோதும், அவள் எந்த அழைப்பையும் ஏற்கவில்லை.

மாலை வீட்டிற்குத் திரும்பியபோது, ஜூ-வோன் அவளுடைய வீட்டின் முன்பாகவே காத்துக் கொண்டிருந்தான். அவளைப் பார்த்தவுடன், “நான் இவ்வளவு முறை அழைத்தும் ஏன் பதில் சொல்லவில்லை?” என்று கோபமாகக் கேட்டான்.

அதற்கு ரா-இம், “உன்னுடைய அழைப்புகள் எனக்கு எரிச்சலாக இருந்ததால் எடுத்துப் பேசவில்லை,” என்று நேரடியாகப் பதிலளித்தாள். ஆனால் அந்தப் பதில் ஜூ-வோனை அமைதிப்படுத்தவில்லை.

அவன் வருத்தத்துடன், “நீ நாள் முழுவதும் என் அழைப்புகளை ஏற்காததால், என்னால் எந்த வேலையிலும் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை,” என்று கூறினான்.

உடனே ரா-இம், “அப்படியா? ஆனால் பெண் பார்க்க மட்டும் உன்னால் நேரம் ஒதுக்க முடிந்ததே!” என்று கிண்டலாகப் பதிலளித்தாள்.

அவளுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்ட ஜூ-வோன் சில நொடிகள் அமைதியாக நின்றான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் ஆழமாக நேசித்தாலும், அவர்களுக்குள் ஏற்பட்ட தவறான புரிதல்கள் மற்றும் வெளிப்புற அழுத்தங்கள் அவர்களுடைய உறவை இன்னும் சிக்கலாக்கிக் கொண்டே சென்றன.

ரா-இம் வீட்டிற்கு வந்தபோது, ஜூ-வோன் இன்னும் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தான். சியூலிடம் இருந்து அவன் பெண் பார்க்கச் சென்ற விஷயத்தை அறிந்திருந்த ரா-இம், அந்தச் சந்திப்பில் என்னென்ன நடந்தது என்று அவனிடம் கேட்க ஆரம்பித்தாள். அருங்காட்சியகத்தில் நடந்த அந்தச் சந்திப்பில், ஒரு பெண்ணின் வாசனைத் திரவியத்தை வைத்தே அவளைப் பற்றி எவ்வளவு தெரிந்து கொள்ள முடியும் என்று அவன் பேசியதாகவும் அவள் கூறினாள்.

ரா-இம் எல்லா விஷயங்களையும் தெரிந்து வைத்திருப்பதை உணர்ந்த ஜூ-வோன் ஆச்சரியமடைந்தான். பிறகு அவன் சிரித்தபடி, “நீ பொறாமைப்படுகிறாயா? அதனால் உனக்குக் கோபம் வருகிறதா? நான் இனிமேல் பெண் பார்க்கச் செல்வதை நிறுத்த வேண்டுமா?” என்று கேட்டான்.

ஜூ-வோன் இப்படிக் கேட்டதற்குக் காரணம், ரா-இம் தனது மனதில் இருக்கும் பொறாமையை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான். ஆனால் ரா-இம் எந்தப் பதிலும் சொல்லாமல், அவனைக் கடந்து நடக்கத் தொடங்கினாள்.

அப்போது ஜூ-வோன் அவளைப் பார்த்து, “நான் இவ்வளவு தூரம் வந்தது ஏன் தெரியுமா? உன்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றியது,” என்று சொன்னான்.

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன், ரா-இம் தன்னுடைய காலடிகளை நிறுத்தினாள். ஜூ-வோன் அவளுக்கு முன்னால் வந்து நின்று, இன்னும் சிறிது நேரம் அவளுடைய முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க விரும்புவதாகக் கூறினான்.

பிறகு, தனது கைப்பேசியில் இருந்த ரா-இம்மின் புகைப்படங்களை அவள்தான் அழித்துவிட்டாள் என்று குறை கூறிய ஜூ-வோன், மீண்டும் ஒரு புகைப்படம் எடுக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினான். ஆனால் ரா-இம் கோபமான முகத்துடன் நின்றாள். அவளுடைய அந்தக் கோபமான முகத்தைக் கூட ஜூ-வோன் ரசித்தான். ஏனெனில், கோபமாக இருக்கும்போதுதான் அவள் இன்னும் அழகாகத் தெரிகிறாள் என்று அவன் ஏற்கனவே கூறியிருந்தான்.

புகைப்படத்தை எடுத்த பிறகு, ஜூ-வோன் மீண்டும் தனது பழைய கேள்வியை நினைவூட்டினான். “நான் சொன்னதைப் பற்றி சீக்கிரமாக ஒரு பதில் சொல். இல்லையென்றால், நாளையும் நான் இங்கே வந்துவிடுவேன்,” என்று சிரித்தபடி கூறினான்.

ரா-இம் வெளிப்படையாகக் கோபமாக நடந்துகொண்டாலும், ஜூ-வோனின் வார்த்தைகள் அவளுடைய மனதை மெதுவாகத் தொட்டன. இருவரும் தங்களுடைய உணர்வுகளை வெளிப்படையாக ஒப்புக் கொள்ளத் தயங்கினாலும், அவர்களுக்குள் இருந்த ஈர்ப்பும் அன்பும் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. அவர்களுடைய உறவு மற்றவர்களுக்குப் புரியாத அளவுக்கு வித்தியாசமாக இருந்தாலும், அந்த விசித்திரமான பிணைப்புதான் அவர்களை மீண்டும் மீண்டும் ஒன்றாக இணைத்துக் கொண்டிருந்தது.

ஜூ-வோனின் தாய், ரா-இம்மை தனது மகனின் வாழ்க்கையிலிருந்து எப்படி விலக்குவது என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தார். அதற்காக, ஓஸ்காவின் தாயைச் சந்தித்து ஆலோசனை கேட்டார். காதல் விவகாரங்களில் அனுபவம் நிறைந்த ஓஸ்காவின் தாய், “ஒரு காதலியை நேரடியாக எதிர்த்து வெல்ல முடியாது. தாயும் காதலியும் நேருக்கு நேர் மோதினால், அது சரியான தீர்வாக இருக்காது. அதற்குப் பதிலாக, அவளுக்கு எதிராக இன்னொரு பெண்ணை நிறுத்த வேண்டும். அந்தப் பெண் வலிமையான போட்டியாளராக இருக்க வேண்டும்,” என்று கூறினார்.

அவர்களின் திட்டத்தின்படி, சியூல் அடுத்த குடும்ப விருந்துக்கு எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாமல் அழைத்து வரப்பட்டாள்.

அந்த விருந்தில், ஜூ-வோனும் ஓஸ்காவும் அருகருகே அமர்ந்திருந்தனர். திடீரென்று சியூலைப் பார்த்ததும், இருவரும் அதிர்ச்சியடைந்து சில நொடிகள் பேச முடியாமல் அமைதியாக இருந்தனர்.

அப்போது குடும்பத்தின் மூத்தவர், ஜூ-வோனைப் பார்த்து, “நீ சியூலைத் திருமணம் செய்யப் போகிறாயா?” என்று கேட்டார். அந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட ஜூ-வோன் ஒரு கணம் தயங்கினான். பிறகு, தனது தாயின் சவாலை ஏற்றுக் கொண்டது போல, “வசந்த காலத்தில் திருமணம் நடந்தால் போதும்,” என்று பதிலளித்தான்.

ஜூ-வோனின் தாய், சியூலை ஓஸ்காவிடம் அறிமுகப்படுத்தினார். சியூலும், ஓஸ்காவை முதல் முறையாகப் பார்க்கிறவள் போல நடித்தாள். ஆனால், அவர்கள் ஏற்கனவே ஒருவரை ஒருவர் நன்றாக அறிந்தவர்கள் என்பதால், ஜூ-வோன் அதைக் கேள்வி எழுப்பினான்.

உடனே சியூல், தனது பொய்யை மறைக்க வேறு காரணங்களைச் சொல்ல முயன்றாள். ஆனால் அந்தச் சூழ்நிலையைச் சமாளிக்க முடியாமல், ஓஸ்கா அங்கிருந்து வெளியேறிவிட்டான்.

அவனைத் தொடர்ந்து வெளியே சென்ற சியூல், அவனிடம் பேச முயன்றாள். “இந்த நாடகத்தை நிறுத்த நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று ஓஸ்கா அவளிடம் கேட்டான்.

அதற்கு சியூல், “நான் ஏன் இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறேன், ஏன் இதையெல்லாம் செய்கிறேன் என்பதைப் பற்றி நீ முதலில் யோசித்துப் பார்,” என்று கூறினாள்.

பிறகு, அவள் தனது மனதில் இருந்த வேதனையை வெளிப்படுத்தினாள்.

“ஒரு பெண் சாதாரணமானவளாக இருந்தாலும், தன்னை நேசிக்கும் மனிதன் அவளை எப்படி நடத்துகிறான் என்பதைக் கொண்டு அவள் ஒரு ராணியாக மாறலாம். அதேபோல், மிகவும் உயர்ந்த நிலையில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணும், காதலிக்கும் மனிதனின் அன்பு இல்லாமல் ஒரு வேலைக்காரியைப் போல உணரலாம்,” என்று சியூல் சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தைகளில், ஓஸ்காவிடம் இருந்து கிடைக்காத அன்பும், அவனால் ஏற்பட்ட காயங்களும், இன்னும் அவன் மீது இருந்த காதலும் மறைந்திருந்தன. சியூலின் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் பின்னால் கோபம் மட்டுமல்ல, நிறைவேறாத காதலின் வலியும் இருப்பதை ஓஸ்கா மெதுவாக உணரத் தொடங்கினான்.

குடும்ப விருந்து முடிந்த பிறகு, ஜூ-வோன் தனது தாயிடம் சென்று சியூலுடன் திருமணம் செய்து வைக்க நினைக்கும் திட்டத்தை மாற்றும்படி கேட்டுக் கொண்டான். சியூல் உண்மையில் வேறு ஒருவரைக் காதலிக்கிறாள் என்றும், அதனால் இந்தத் திருமணம் சரியாக இருக்காது என்றும் அவன் விளக்கினான். ஆனால், அந்த நபர் தனது உறவினரான ஓஸ்காதான் என்பதை ஜூ-வோன் வெளிப்படையாகச் சொல்லவில்லை.

ஜூ-வோனின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட அவரது தாய், அதைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவருடைய பார்வையில், சியூல் ஒரு உயர்ந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள், நல்ல கல்வி கற்றவள், சமூக அந்தஸ்தும் கொண்டவள். இந்தத் தகுதிகள் அனைத்தும் இருந்தால் போதும்; மற்ற விஷயங்கள் முக்கியமல்ல என்று அவர் நினைத்தார். எனவே, சியூல்தான் ஜூ-வோனுக்கு சரியான வாழ்க்கைத் துணை என்று உறுதியாக முடிவு செய்தார்.

தாயின் பிடிவாதத்தால் கோபமடைந்த ஜூ-வோன், அங்கிருந்து எரிச்சலுடன் வெளியேறினான்.

அதன்பிறகு, நேராக ஓஸ்காவைச் சந்திக்கச் சென்றான். குடும்ப விருந்தில் நடந்த சம்பவத்தைப் பற்றிய தவறான புரிதலை நீக்க வேண்டும் என்பதுதான் அவனுடைய நோக்கமாக இருந்தது. சியூலை அந்த விருந்திற்கு அழைத்தது தானல்ல, தனது தாய்தான் என்று அவன் ஓஸ்காவிடம் விளக்கினான்.

ஓஸ்காவுக்கும் அந்த உண்மை ஏற்கனவே தெரிந்திருந்தது. இருந்தாலும், அவன் ஜூ-வோன் மீது கோபமாகவே இருந்தான். ஏன் கோபப்படுகிறாய் என்று புரியாமல், ஜூ-வோன் ஒரு சிறு குழந்தையைப் போல, “ஏன் இன்னும் என் மீது கோபமாக இருக்கிறாய்?” என்று கேட்டான்.

அப்போது ஓஸ்கா தனது கோபத்திற்கான உண்மையான காரணத்தைச் சொன்னான். குடும்பத்தினர் முன்னால் சியூலை அவமானப்படுத்திய விதம்தான் அவனுக்குக் கோபத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. சியூலும் ஓஸ்காவும் ஏற்கனவே ஒருவரை ஒருவர் அறிந்தவர்கள் என்பதை ஜூ-வோன் வெளிப்படையாகக் கூறியதால், சியூல் மிகவும் சங்கடமான சூழ்நிலையில் சிக்கிக் கொண்டாள்.

பிறகு, ஓஸ்கா ஜூ-வோனை கடுமையாகக் கண்டித்தான். “நீ எப்போதும் உன்னைப் பற்றித்தான் நினைக்கிறாய். உன்னுடைய வார்த்தைகளும் செயல்களும் மற்றவர்களை எவ்வளவு காயப்படுத்தும் என்பதைப் பற்றி ஒருபோதும் யோசிப்பதில்லை,” என்று கூறினான்.

அந்த வார்த்தைகள் ஜூ-வோனை அமைதியாக்கின. தான் செய்தது தவறு அல்ல என்று நினைத்திருந்த அவனுக்கு, தனது செயல்கள் மற்றவர்களின் மனதைப் பாதித்திருப்பதை அப்போது தான் உணரத் தொடங்கினான்.

ஒருபுறம் ரா-இம்மின் காதல், மறுபுறம் குடும்பத்தின் அழுத்தம், அதோடு ஓஸ்காவின் கோபம்—இவை அனைத்திற்கும் நடுவில் சிக்கிய ஜூ-வோன், தனது வாழ்க்கை நாளுக்கு நாள் இன்னும் சிக்கலாக மாறிக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தான்.

ஓஸ்கா ஜூ-வோனுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், ரா-இம் திடீரென்று தொலைபேசியில் அழைத்தாள். பயிற்சி நேரத்தை மாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக அவள் அழைத்திருந்தாள். அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட ஓஸ்கா, ஜூ-வோனை சீண்டுவதற்காக ரா-இம்மிடம் தன்னைச் சந்திக்க முடியுமா என்று கேட்டான்.

பிறகு, ஜூ-வோனைப் பார்த்து, “இப்போது என்னை நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளவும், என்னுடைய மனதை அமைதிப்படுத்தவும் ரா-இம்மால் மட்டுமே முடியும்,” என்று கூறிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினான். அதை கேட்ட ஜூ-வோன் வெளிப்படையாக எரிச்சலடைந்தான்.

கோபத்தில் இருந்த ஜூ-வோன், உடனே சியூலைத் தொடர்புகொண்டு அவளைச் சந்திக்க விரும்புவதாகச் சொன்னான். இருவரும் சந்தித்தபோது, ஜூ-வோன் நேரடியாக, “உனக்கும் ஓஸ்காவுக்கும் இடையே உண்மையில் என்ன உறவு இருக்கிறது?” என்று கேட்டான்.

அதற்கு சியூல் மிகவும் அமைதியாக, “நாங்கள் ஒருகாலத்தில் காதலித்தவர்கள். இப்போது அதெல்லாம் முடிந்துவிட்டது,” என்று பதிலளித்தாள்.

ஆனால் ஜூ-வோன் அவளுடைய பதிலை நம்பவில்லை. “அது கடந்த காலம் என்று நீ சொன்னாலும், ஓஸ்கா இன்னும் உன்னைக் காதலிக்கிறான்,” என்று அவன் கூறினான்.

ஜூ-வோனின் வார்த்தைகள் சியூலின் மனதில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை. காதல், உணர்ச்சிகள் போன்றவை தனது வாழ்க்கையின் ஒரு பழைய அத்தியாயம் மட்டுமே என்றும், அந்த உணர்வுகளைத் தாண்டி வந்துவிட்டதாகவும் அவள் கூறினாள்.

மேலும், ரா-இம் இருப்பது கூட ஜூ-வோனுடனான திருமணத்திற்கு ஒரு தடையாகத் தெரியவில்லை என்று சியூல் சொன்னாள். “கணவனின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் தலையிடும் பெண் நான் அல்ல,” என்று மிகவும் குளிர்ச்சியாகப் பதிலளித்தாள்.

அவளுடைய இந்தப் பேச்சைக் கேட்ட ஜூ-வோன் அதிர்ச்சியடைந்தான். காதல், உணர்ச்சி, பொறாமை போன்றவை இல்லாமல், திருமணத்தை வெறும் சமூக ஒப்பந்தமாகப் பார்க்கும் சியூலின் மனநிலை அவனுக்குப் புரியவில்லை.

அந்தச் சந்திப்பிற்குப் பிறகு, சியூல் வெளிப்படையாக அமைதியாக இருந்தாலும், அவளுடைய மனதில் ஓஸ்காவைப் பற்றிய காயங்களும் கடந்த கால நினைவுகளும் இன்னும் மறையாமல் இருப்பதை ஜூ-வோன் உணரத் தொடங்கினான்.

ஒரு மாலை நேரத்தில், ரா-இமும் ஓஸ்காவும் ஒரு உணவகத்தில் அமர்ந்து உணவு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் முன் இருந்த திறந்த அடுப்பில் இறைச்சி வெந்துகொண்டிருக்க, இருவரும் தங்களுடைய மனதில் இருந்த கவலைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர்.

அப்போது ஓஸ்கா, ரா-இம்மைச் சந்திக்க அழைத்ததற்கான உண்மையான காரணத்தை வெளிப்படையாகச் சொன்னான். “உன்னை இங்கே வரச் சொன்னது, ஜூ-வோனுக்கு கோபம் வர வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்,” என்று சிரித்தபடி கூறினான்.

பிறகு, தனது வாழ்க்கையைப் பற்றி பேசத் தொடங்கினான். “நான் வாழ்க்கையில் பல பெண்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். ஆனால், பெண்களின் மனதை இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. நான் உண்மையாக நேசித்த முதல் பெண் இப்போது என் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய வேதனையாக மாறிவிட்டாள். அந்த நிலைமையை எப்படி சமாளிப்பது என்று எனக்கே தெரியவில்லை,” என்று வருத்தத்துடன் கூறினான்.

ஓஸ்காவின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட ரா-இம், சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தாள். பின்னர், “ஒவ்வொரு அரக்கனின் பின்னாலும் ஏதோ ஒரு காயம் இருக்கும். சில பெண்கள் தங்களுடைய காதலை வெளிப்படுத்த முடியாமல், அதையே வெறுப்பாக மாற்றி வெளிக்காட்டுவார்கள்,” என்று கூறினாள்.

ரா-இம்மின் அந்த வார்த்தைகள் ஓஸ்காவை சிந்திக்க வைத்தன. சியூல் இன்னும் தன்னை நேசிக்கிறாளா, அல்லது உண்மையாகவே வெறுக்கிறாளா என்ற குழப்பத்தில் அவன் இருந்தான்.

அந்த நேரத்தில், ஒரு விசித்திரமான சூழ்நிலை உருவாகியிருந்தது. ரா-இம் ஓஸ்காவுடன் இருந்தாலும், அவளுடைய எண்ணங்கள் ஜூ-வோனைச் சுற்றியே இருந்தன. அதேபோல், ஜூ-வோன் சியூலுடன் இருந்தபோதும், அவனுடைய மனம் ரா-இம்மையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தது. நால்வரும் தவறான நபர்களுடன் அமர்ந்திருந்தாலும், ஒவ்வொருவரின் மனதிலும் வேறு ஒருவர்தான் இருந்தார்.

இதற்கிடையில், ஜூ-வோனின் சகோதரி தனது கடைசி சந்திப்பில் ஜோங்-சூவுடன் நடந்த உரையாடலை நினைத்தபடியே வணிக வளாகத்திற்குச் சென்றாள். அப்போது, புகைபிடிக்கக் கூடாத இடத்தில் புகைபிடித்துக் கொண்டிருந்த ஒருவருடன் அவளுக்கு வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது.

கோபமடைந்த அந்த மனிதன், அவளை அடிக்கப் போவது போல கையை உயர்த்தினான். அந்தச் சமயத்தில், எதிர்பாராத விதமாக அங்கு வந்த ஜோங்-சூ, அவனுடைய கையைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.

திடீரென வந்து தன்னைக் காப்பாற்றிய ஜோங்-சூவைப் பார்த்த ஜூ-வோனின் சகோதரி ஆச்சரியத்திலும் மகிழ்ச்சியிலும் மூழ்கினாள். ஆனால், ஜோங்-சூ அங்கே நீண்ட நேரம் தங்கவில்லை. தனது வேலையை முடித்துவிட்டு, ஜூ-வோனைச் சந்தித்து கோபமாகப் பேசுவதற்காக அவசரமாக அங்கிருந்து கிளம்பிச் சென்றான்.

இவ்வாறு, ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய காதல், கோபம், குழப்பம் மற்றும் நிறைவேறாத உணர்வுகளுடன் போராடிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கைகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருந்தாலும், யாருடைய மனதிலும் முழுமையான அமைதி இல்லை.

ஒருநாள் ஜோங்-சூ, ஜூ-வோனை மிகவும் கோபத்துடன் சந்திக்க வந்தான். அதற்குக் காரணம், ஆக்ஷன் பள்ளி மிகப் பெரிய கடனில் சிக்கியிருந்தது. ஜூ-வோனும் ரா-இம்மும் உடலை மாற்றிக் கொண்டிருந்த காலத்தில், ஜூ-வோன் தற்செயலாக அந்தக் கடனை வசூலிப்பதற்காக வந்த தொலைபேசி அழைப்பைக் கேட்டிருந்தான்.

ரா-இமுக்கு இந்தக் கடன் விஷயம் தெரியக்கூடாது என்பதற்காக, ஜூ-வோன் யாரிடமும் சொல்லாமல் தனது பணத்தில் இருந்து கடனின் பாதித் தொகையைச் செலுத்திவிட்டான். முழுத் தொகையையும் செலுத்தாமல், பாதி மட்டும் கொடுத்ததற்குக் காரணம், ஜோங்-சூ இதை அறிந்தால் நிச்சயமாகக் கோபப்படுவான் என்று அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது.

ஆனால், ஜூ-வோன் நினைத்தது போலவே நடந்தது. இந்த உதவியை அறிந்த ஜோங்-சூ, அவனுடைய பணத்தையோ இரக்கத்தையோ ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தான். “நான் உன்னுடைய உதவியை விரும்பவில்லை. உடனே வங்கிக்குச் சென்று அந்தப் பணத்தைத் திரும்பப் பெறு,” என்று கோபமாகக் கூறிவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேறினான்.

இதற்கிடையில், ஆக்ஷன் பள்ளியிலும் மற்றொரு பிரச்சினை உருவானது. கடினமான பயிற்சிகளைத் தாங்க முடியாமல், புதிதாக சேர்ந்திருந்த இரண்டு மாணவர்கள் பள்ளியை விட்டு வெளியேற முடிவு செய்தனர்.

அவர்களை ரா-இம் புன்னகையுடன் வழியனுப்பினாலும், உள்ளுக்குள் மிகவும் வருத்தப்பட்டாள். அவர்கள் பயிற்சியைத் தொடர முடியாமல் போனதற்கு தானும் ஒரு காரணம் என்று நினைத்து, கண்ணீரை அடக்க முயன்றாள்.

அதே சமயம், ரா-இம்மின் மூத்த பயிற்சியாளரான ஜங்-ஹ்வான், ஜூ-வோனைச் சந்திக்க வந்தார். விரைவில் நடைபெறவிருந்த ஆக்ஷன் பயிற்சி முகாம் பற்றிய தகவல்களை அவர் ஜூ-வோனிடம் கூறினார். அந்த முகாம் எங்கு நடைபெற வேண்டும் என்பது இன்னும் முடிவு செய்யப்படாததால், அந்தப் பொறுப்பைத் தானே ஏற்றுக் கொள்வதாக ஜூ-வோன் தெரிவித்தான்.

அப்போது, ஜூ-வோன் சிரித்தபடி ஜங்-ஹ்வானிடம், “நான் ரா-இம்முடன் நெருக்கமாக இருக்க உங்களுக்கு ஏன் உதவி செய்கிறீர்கள்? என்னிடம் நிறையப் பணம் இருப்பதாலா? இன்னொரு விஷயம், என்னிடம் ஏன் இவ்வளவு சாதாரணமாகப் பேசுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டான்.

அதற்கு ஜங்-ஹ்வான் அமைதியாக, “இந்த வருடம் எனக்கு முப்பத்தி ஒன்று வயது ஆகிறது,” என்று பதிலளித்தார்.

உடனே ஜூ-வோன், “எனக்கு முப்பத்தி நான்கு வயது,” என்று சொன்னான்.

அந்தப் பதிலைக் கேட்ட ஜங்-ஹ்வான் ஒரு கணம் அதிர்ச்சியடைந்தார். இதுவரை ஜூ-வோன் தன்னை விட இளையவன் என்று நினைத்திருந்த அவர், உடனே தனது உட்கார்ந்த நிலையைச் சரிசெய்து, மரியாதையுடன் பேசத் தொடங்கினார்.

அவர்களுடைய அந்தச் சிறிய தவறான புரிதல், அந்தச் சூழ்நிலையில் இருந்த பதற்றத்தைச் சிறிது குறைத்து, அனைவரையும் சிரிக்க வைத்தது.

கிறிஸ்துமஸ் இசை நிகழ்ச்சிக்கான ஏற்பாடுகளில் ஓஸ்கா மிகவும் பிஸியாக இருந்தான். தனது நிகழ்ச்சியில் சிறப்பு விருந்தினராகப் பாடுவதற்காக டே-சுனை அழைக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்த அவன், சியூலின் இசை ஸ்டூடியோவுக்குச் சென்றான். அங்கே டே-சுனைச் சந்தித்த ஓஸ்கா, கிறிஸ்துமஸ் நிகழ்ச்சியில் மேடையேறி பாட வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டான்.

அப்போது, சியூல் எங்கே இருக்கிறாள் என்று ஓஸ்கா விசாரித்தான். ஆனால், சியூல் அவனை நேரில் சந்திக்க விரும்பாமல், மறைந்தபடியே அவன் அங்கிருந்து செல்வதை அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

இதற்கிடையில், ஜூ-வோன் தனது புதிய சுற்றுலா விடுதியின் பணிகளைப் பார்வையிட மலைப் பகுதிக்குச் சென்றான். அதே சமயத்தில், ஆக்ஷன் பள்ளியைச் சேர்ந்தவர்களும் தங்களுடைய பயிற்சி முகாமுக்காக அந்த இடத்திற்கே வந்தடைந்தனர்.

விடுதியின் முன் அனைவரையும் ஜூ-வோன் புன்னகையுடன் வரவேற்றான். ஆனால், ரா-இம்மும் ஜோங்-சூவும் அவனைப் பார்த்தவுடன் ஆச்சரியத்துடனும் எரிச்சலுடனும் கலந்த பார்வையை வீசினர். ஜூ-வோன் இந்தப் பயிற்சி முகாமை ஏற்பாடு செய்திருப்பதை அவர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை.

அந்தச் சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட ஜங்-ஹ்வான், ஜூ-வோனுடன் மிகவும் நெருக்கமாகப் பேசத் தொடங்கினார். முகாமை ஜூ-வோனுடன் சேர்ந்து திட்டமிட்டது தான்தான் என்று கூறி, மற்றவர்களின் கோபத்தைத் தன் மீது ஏற்றுக் கொண்டார்.

சிறிது நேரம் கழித்து, ஜூ-வோன் ரா-இம்மை தனியாக அழைத்துச் சென்றான். அவளிடம் தனது கேள்விக்கான பதில் என்ன என்று கேட்டான். மேலும், ஏன் இவ்வளவு நாட்களாகத் தன்னைத் தவிர்த்து வருகிறாள் என்றும் விசாரித்தான்.

பிறகு, ஓஸ்காவுடன் அவள் என்ன பேசினாள் என்று கேட்ட ஜூ-வோன், அவர்கள் இருவரும் காதலாகப் பேசிக் கொள்வதைப் போல கிண்டலாக நடித்து காட்டினான்.

அதற்கு ரா-இம், “அது உனக்குத் தேவையில்லாத விஷயம்,” என்று பதிலளித்தாள்.

உடனே ஜூ-வோன், “ஆனால் நாம்தான் முத்தமிட்டோமே!” என்று சத்தமாகக் கூறிவிட்டான்.

அவன் திடீரென்று அப்படிக் கத்திக் கூறியதால், ரா-இம் பதறிப் போய் உடனே அவனுடைய வாயைத் தனது கைகளால் மூடினாள். பின்னர், இருவரும் அமைதியாக உள்ளே சென்றனர்.

அந்த மாலை, ஆக்ஷன் பள்ளியின் அனைவரையும் ஒன்று சேர்த்த ஜோங்-சூ, ஒரு முக்கியமான அறிவிப்பை வெளியிட்டான். அடுத்த ஆண்டிலிருந்து குழுத் தலைவராக ஜங்-ஹ்வான் பொறுப்பேற்கப் போவதாகக் கூறினான்.

மேலும், ஆக்ஷன் பள்ளியில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தலைமைப் பொறுப்பு மாற்றப்படுவது வழக்கம் என்றும், ஏதேனும் விபத்து அல்லது மரணம் ஏற்பட்டாலும் பள்ளி தலைவரில்லாமல் இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே இந்த விதிமுறை உருவாக்கப்பட்டதாகவும் விளக்கினான்.

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அனைவரும் ஒரு கணம் அமைதியாகினர். சாகச வாழ்க்கையின் பின்னால் எவ்வளவு ஆபத்துகளும் தியாகங்களும் மறைந்திருக்கின்றன என்பதை அந்த அறிவிப்பு அனைவருக்கும் நினைவூட்டியது.

அந்த மலைப்பகுதியில், ஒருபுறம் காதலும் பொறாமையும் கலந்த உணர்வுகள் வளர்ந்து கொண்டிருக்க, மறுபுறம் வாழ்க்கையின் ஆபத்துகளும் பொறுப்புகளும் அனைவரையும் சிந்திக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தன.

அந்த இரவு, பயிற்சி முகாமில் நடந்த கூட்டம் முடிந்த பிறகு, ஜோங்-சூ தனியாக வெளியே நின்று கொண்டிருந்தான். அப்போது ஜூ-வோன் அவனிடம் வந்து பேசத் தொடங்கினான்.

“ஒரு தலைவராக இருப்பது எவ்வளவு கடினம் என்பது எனக்கும் தெரியும். அதிலும், பல ஆண்டுகளாக இருந்த பதவியை வேறு ஒருவரிடம் ஒப்படைப்பது எளிதான விஷயம் அல்ல. அதனால், நீ கொஞ்சம் சிறப்பான மனிதன்தான்,” என்று ஜூ-வோன் கூறினான்.

பிறகு, ரா-இம்மைப் பற்றிய தனது கவலையை வெளிப்படுத்தினான். “ஒருநாள் ரா-இம்மும் இந்தக் குழுவின் தலைவராக வர வாய்ப்பு இருக்கிறதா?” என்று அவன் கேட்டான்.

அதற்கு ஜோங்-சூ, “நிச்சயமாக வாய்ப்பு இருக்கிறது. அவளிடம் அந்தத் திறமையும் தகுதியும் இருக்கிறது. இதை நான் பல முறை சொல்லியிருக்கிறேன்,” என்று பெருமையுடன் பதிலளித்தான்.

ஆனால், ஜூ-வோனின் முகத்தில் கவலை தெரிந்தது. “அப்படியானால், அவளை வேலையிலிருந்து நீக்கிவிட முடியாதா? இந்த ஆபத்தான வாழ்க்கையில் ஒருநாள் அவளுக்கு ஏதாவது ஆகிவிடுமோ என்று பயமாக இருக்கிறது,” என்று அவன் கேட்டான்.

ஜோங்-சூ சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, “அதைப் பற்றி நானும் பல முறை யோசித்திருக்கிறேன். ஆனால், ரா-இமுக்கு இந்தச் சண்டைப் பயிற்சிதான் வாழ்க்கை. அவளுடைய கனவையும் விருப்பத்தையும் பறிக்க எனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை,” என்று கூறினான்.

ஜோங்-சூவின் பதிலைக் கேட்ட ஜூ-வோன், ரா-இம்மை இந்த ஆபத்தான வேலையிலிருந்து விலக்க வேண்டுமென்றால், அதைத் தானே செய்ய வேண்டும் என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டான்.

சிறிது நேரம் கழித்து, அவன் மீண்டும் உள்ளே சென்றான். அங்கு, மற்ற பயிற்சியாளர்களுடன் சேர்ந்து தரையில் படுத்திருந்த ரா-இம் ஏற்கனவே தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். சிலர் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தனர்; இன்னும் சிலர் விழித்திருந்து பேசிக் கொண்டும், குடித்துக் கொண்டும் இருந்தனர்.

ரா-இம்மை பார்த்த ஜூ-வோன், அவள் குளிரில் நடுங்கக் கூடாது என்று நினைத்து, அருகில் இருந்த போர்வையை எடுத்து அவள் மீது போர்த்தினான். பிறகு, அவளுடைய அருகில் படுத்திருந்த ஒருவரை மெதுவாகத் தள்ளிவிட்டு, தனக்காகவும் கொஞ்சம் இடம் உருவாக்கிக் கொண்டான்.

அவளுக்குப் பக்கத்தில் அமைதியாக அமர்ந்த ஜூ-வோன், தூக்கத்தில் இருந்த ரா-இம்மைப் பார்த்தபடி, அவளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற தனது ஆசை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தான். அவளுடைய கனவுகளுக்கும், அவளுடைய பாதுகாப்புக்கும் இடையில் சிக்கித் தவித்த அவனுடைய மனம், அந்த இரவில் இன்னும் அதிக குழப்பத்தில் மூழ்கியது.

அந்த இரவு, பயிற்சி முகாமில் இருந்த அனைவரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் மூழ்கியிருந்தனர். ரா-இம்மின் அருகில் படுத்திருந்த ஜூ-வோன் மட்டும் தூங்காமல், அவளுடைய முகத்தையே அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவளை அருகில் இருந்து பார்க்க முடிகிறது என்ற எண்ணமே அவனுடைய மனதை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தது. அவனுடைய கண்களில் அன்பும் மகிழ்ச்சியும் தெளிவாகத் தெரிந்தன.

அந்த நேரத்தில், தூக்கத்தில் இருந்த ரா-இம் திடீரென்று ஏதோ ஒரு கெட்ட கனவால் பதற்றமடைந்தாள். அவளுடைய முகத்தில் பயம் தெரிந்தது. அதைப் பார்த்த ஜூ-வோன், மெதுவாக தனது விரலை அவளுடைய நெற்றியில் வைத்து அவளை எழுப்ப முயன்றான்.

சில நொடிகளில், ரா-இம் கண்களைத் திறந்தாள். விழித்தவுடன், அவளுடைய பார்வையும் ஜூ-வோனின் பார்வையும் ஒன்றாகச் சந்தித்தன. அந்த அமைதியான இரவில், அவர்கள் இருவரும் சில கணங்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடியே இருந்தனர்.

அந்த நொடியில், அவர்கள் வெளிப்படையாகப் பேசவில்லை என்றாலும், இருவருடைய மனதிலும் பல எண்ணங்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன.

ஜூ-வோனின் மனதில், “உன்னுடைய கனவுகள் ஏன் எப்போதும் சோகமாக இருக்கின்றன?” என்ற கேள்வி எழுந்தது.

அதற்கு ரா-இம்மின் மனம், “ஏனென்றால், என்னுடைய கனவுகளில் எப்போதும் நீ இருக்கிறாய்,” என்று பதிலளித்தது.

மீண்டும் ஜூ-வோன், “நான் உன்னுடைய கனவுகளில் கூட இருக்கிறேன் என்றால், நீ மகிழ்ச்சியாக இல்லையா?” என்று நினைத்தான்.

அப்போது ரா-இம்மின் உள்ளம், “எப்படியிருந்தாலும், நாளையும் வா. அதற்குப் பிறகும் வா. என்னை விட்டுப் போகாதே,” என்று சொல்ல விரும்பியது.

அந்த இரவு, வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்தப்படாத பல உணர்வுகள் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே அமைதியாகப் பரிமாறப்பட்டன. காதலை ஒப்புக்கொள்ளத் தயங்கியிருந்தாலும், ஒருவரை ஒருவர் இழக்க விரும்பாத அந்த உணர்வு அவர்களுடைய மனதில் மெதுவாக வேரூன்றிக் கொண்டிருந்தது.

அமைதியான அந்த இரவில், சுற்றிலும் அனைவரும் தூங்கிக் கொண்டிருக்க, ஜூ-வோனும் ரா-இம்மும் மட்டும் தங்களுடைய சொல்லப்படாத காதலுடன் விழித்திருந்தனர்.

.

Tags,
Secret Garden Episode 12 in tamil, Secret Garden Ep 12 Review in tamil, Secret Garden Episode 12 Tamil, Secret Garden Tamil Review, Secret Garden KDrama in tamil, Secret Garden Korean Drama in tamil, Secret Garden Episode 12 Explained in tamil, Secret Garden Tamil Explanation, Korean Drama Tamil, KDrama Tamil Review, KDrama Explained Tamil, Drama Lookup, Hyun Bin Drama in tamil, Ha Ji Won Drama in tamil, சீக்ரெட் கார்டன் எபிசோட் 12 தமிழில், சீக்ரெட் கார்டன் எபிசோட் 12 விமர்சனம் தமிழில், சீக்ரெட் கார்டன் எபிசோட் 12 விளக்கம் தமிழில், கொரியன் டிராமா தமிழில்,